Kıymet Nur Mutafoğlu
Yeşilçam’ı Yeşilçam yapan isimlerden biridir Hulusi Kentmen. 7’den 70’e herkesin aklına babacan hali, bıyıkları ve her dem naifliği ile kazınan Kentmen’in Atatürk’e mektup yazdığını biliyor muydunuz?
Hulusi Kentmen, 1911 yılında, o dönem Bulgaristan sınırları içinde kalan Tırnovo’da dünyaya gelir. Babası Osmanlı Posta teşkilatında görevli Ali Bey, annesi ev hanımı Melek… Balkan Harbi patlak verdikten bir süre sonra yaşadıkları kenti terk etme zorunda kalırlar, İstanbul’a göç ederler, hemen ardından Ali Bey’in memleketi İzmit’e yerleşirler.
Kentmen’in çocukluk ve gençlik yılları, denizin ve tarihin iç içe geçtiği iyot kokan İzmit Körfezi’nde şekillenir.
Ali Bey’in emekli olması ve ticaret hayatına geçişi, onların yolunu bir kez daha İstanbul’a düşürür. Hulusi Kentmen ilkokula Beyazıt’ta başlar, Kabataş’ta devam eder. Ancak babasınn memleket özlemi ağır basar ve yeniden İzmit’e dönerler. Hulusi ilkokulu burada tamamlayacaktır.
KÖRFEZ’İN DENİZE AŞIK ÇOCUKLARI
Bahriye şehri İzmit’te Körfez’in çocukları da denize aşık büyür, Hulusi onlardan biridir. Çocukluk hayallerini süsleyen deniz ve üzerinde izlediği Yavuz Zırhlısı, bir denizci olma kararına vesile olur. Türk Donanması’nın gururu olan bu gemi ile yıllar sonra bir devrin kapanışına tanıklık edeceğinden habersizdir…
İlkokulun son senesi okulda kurulan tiyatro kulübü, onun diğer büyük aşkı olan sahneninn ilk adımı olur. Yıllar sonra, o kulübün kurucusu Atıf Kaptan’ın düş gücüyle şekillenen o ilk oyununda kendini ilk kez keşfettiğini anlatacaktır.
İzmit’teki Yavuz Zırhlısı’nın gönlündeki yeri başkadır, ama tek değildir: Berk, Peyk, Samsun, Taşöz, Basra, İntibah, Nusret gemileriyle İzmit’in Deniz Üssü olan Üssü Bahri’nde tanışır. Güvertelerinde dolaşırken bir gün denize açılacağı günlerin hayalini kurar Hulusi…
Ortaokula başladığında artık kararını vermiştir: Gedikli Zabit Mektebi’ne girer. Turgut Reis Zırhlısı eğitim gördüğü ilk güvertedir, 1930 yılında mezun olur.
FAHRİ KORUTÜRK İLE GÖREV GÜNLERİ
Hulusi Kentmen’in torunu tarafından kaleme alınan hayat hikayesinde okul yıllarına dair yüreğini sızlatan bir anısı olduğunu öğreniyoruz. Denizlerdeki geleceğin şekillendiği 100 kişilik sınıfta Patates lakaplı Niyazi adındaki bir arkadaşının biraz da onun muzipliği nedeniyle sınıfta kaldığını anlatmış Melek Kentmen’e…
“Bazı hatalar vardır; büyüseniz de unutmaz, yalnızca taşımayı öğrenirsiniz”
Bahriyeli Hulusi’nin ilk görev yeri Kasımpaşa’daki Hasanpaşa Kışlasıdır. Sonra Mecidiye Gemisi, Gölcük Gemi Tamir Fabrikaları’nda, Dumlupınar Denizaltısı’nda görev yapar. Dumlupınar’da Fahri Korutürk komutasında geçen zamanın bir görevden çok bir okul gibi anlatacaktır.
ASKERİYEDEN İHRAÇ EDİLMEK ÜZEREYKEN…
Takvimler 1933’ü gösterdiğinde 21 yaşında olan Hulusi Kentmen, bir sabah aniden rahatsızlanır. Kasımpaşa Askeri Hastanesine kaldırılır: tüberküloz teşhisi koyulur. Bu haber onu derinden sarsar zira askerden ihraç anlamına gelmektedir. Üniformasından, ideallerinden ayrılacağı gerçeği onu öylesine vurur ki aklına çok kişinin çılgınlık olarak tabir edeceği bir fikir gelir: Atatürk’e mektup yazacaktır. Gözyaşlarının mürekkebe karıştırdığı satırlarda şunları kaleme alır:
“Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün yüksek huzurlarına;
Efendim, ben deniz kuvvetlerinde görev yapan bir denizciyim. Yıllarımı bu mesleğe verdim ve Türk Donanması’nda gururla görevimi yerine getirmekteyim. Ancak, şimdi bana konulan tüberküloz teşhisi nedeni ile ordudan ihraç edileceğim bildirildi. Bu haber beni tarifsiz bir hüzne boğdu. Hayatımı adadığım mesleğimi, sadece yanlış bir teşhis yüzünden kaybetmek üzereyim. Sizden ricam, bana bir şans verilmesidir. Durumumun tekrar gözden geçirilmesini ve gerektiğinde tedavi edilerek yeniden görevime dönmeyi çok arzuluyorum. Vatan sevgim ve denizlerdeki görev bilincimle yaşamaktan başka bir dileğim yoktur.
Saygılarımla
Hulusi Kentmen”
Cevap almayı beklemese de mektubu gönderir, ve bir sabah koğuşa gelen görevlinin “Atatürk’ün doktoru sizi görmek istiyor” demesiyle içindeki umudun alev aldığını hisseder. Doktor onu muayene eder ve aslında ağır bir soğuk algınlığı geçirmekte olduğunu belirler.
Raporu yenilenen Hulusi Kentmen, görevine geri döner.
Atatürk’ün aydınlığı, ona kendi deyişiyle ‘hayatın ikinci perdesinin’ de kapısını aralar…
YAVUZ ZIRHLISI İLE EN ZOR GÖREV
Göreve iade edildikten sonra gemilere dönüşü Zafer Muhribi’ne tayiniyle başlar: ardından Adatepe, Kocatepe, Tınaztepe ve yeniden Zafer’de görev yapar. İşte o görev döneminde çocukluk hayallerine denizciliği dahil eden Yavuz Zırhlısı ile çok acı bir günde tekrar karşılaşır Hulusi Kentmen…
19 Kasım 1938 günü, Mustafa Kemal Atatürk’ün naaşı İstanbul’dan İzmit’e uğurlanmak üzere Yavuz’un güvertesine taşınmıştır. Türkiye, yıllar önce “Bu gemiyle uzun bir yolculuk yapmak isterim” diyen Mustafa Kemal’i uğurlamaktadır.
Güvertede boğazı düğümlenen, kalbi sarsılan, gözleri yaşlı askerlerden biri 26 yaşındaki Hulusi Kentmen’dir…
Bu görevi bir askerin ömrü boyunca taşıyabileceği en büyük onur, en büyük sorumluluk olarak anlatan Kentmen, bir devrin kapanışına böyle tanıklık etmiştir…
Haber Giriş Tarihi: 25.04.2026 14.24
